pa ne nego ko u sitcomu, stavit blesimetre sa oznakom "aplauz" ili "uzdah neodobravanja" i samo kad se akcije smjenjuju, palit jedan znak, palit drugi znak.
za to je vođa navijanja zadužen. kad treba jurišat, odabere se pjesma koja na to tjera, koja ima snagu i ritam koji se traži i koji igrače "diže" a sve potpomognuto onim uzvicima u publici nešto slično kao što grci rade kad dobiju korner.
a onda kad se dinamo brani, odabere se druga pjesma, zviždi se protivniku kad je u posjedu, tjera ga se da mu se ledi krv u žilama od decibela.
i tako malo po malo podizat ili spuštat ritam s obzirom na to da li napadamo, ili čuvamo rezultat ili trošimo vrijeme.

uz sve to, donosi se koreografija i transparenti, bacaju se papirići i raznorazne konfeti zajebancije, koriste se bubnjevi, instrumenti, megafoni, koriste se bljeskalice.
u svemu tome, pirotehnika je potpuno nepotrebna, a može je se koristiti u iznimnim situacijama, tipa rođendani kluba ili navijača, obljetnice, i slično, ali bez ubacivanja na teren.