Igramo bez Biuka vec nekoliko utakmica.Ok, proces sazrijevanja.Ali kad se procesu priljuče i Sahiti, Delova pa i Čolina, onda je to već uzorak koji pruža protivniku masu eksploatacija.Nadoveže se loš dan Livaje i trenerova loša priprema i nikakva prilagodba protivniku(iz aviona vidljivo) i dobijemo čak i rezultatski dobar minimalan poraz.

Definitivno je start na Lovrencu usmjerio utakmicu ali sama koncepcija visokih izlazaka bekova i Vukovića koju je Tomić naravno lagano detektirao i lagano pripremio uvijek najmanje jednu opciju u poraznom prostoru na boku prilikom obrambenog oduzimanja.

Nazalost trener je ,jos jednom , donio krivu odluku.Ne toliko zbog nekvalitete ili kvalitete Delove na beku, vec prije svega na zadatak Delove na beku i utakmici.Niski blok ispred svoga gola sa 8 igrača i praktički naslijepo prijenos lopte na krila je Tomićev stil kojeg je on jedva dočekao iskoristiti i to je bilo jasno i prije utakmice.

Što je delova trebao postići visokim postavljanjem i izlaskom na krila meni stvarno nije jasno.

Jedino logičko preslagivanje nakon ozljede Lovrenca i uočavanja Rijekinih intencija(kao da su bile skrivene)je bio ulazak treceg stopera i prelazak na 352(343)uz ciljano ulogu Sahitija, i s obzirom na situaciju skoro uvođenje Ljube kao drugog klasičnog špica, Eduoka kao desnog krila ili Atanasova kao podrsku vezi uz guranje Livaje u spicu i Krova ofenzivnije,ja sam stvarno to očekivao od trenera.Jednu od te dvije, tri opcije.Čak je i njegova rezervna opcija sa Čolinom desno i Dolčekom lijevo nešto što je donekle razumljivo u vidu zadržavanja koncepcije igre.

Ali momka koji ima startnu brzinu Wartburga i 2 utakmice u prvoj postavi staviti na sirok prostor(Lovrenc bi tu na iskustvo možda ipak nešto nolje začepio ili se bolje postavljao, slažem se) je bio Tomićev jackpot.Cijela priča sa (pre) visokim postavljanjem bekova i Vukovića protiv ovakve jasno limitirane kontraške Rijeke nije držala vodu.Nadao sam se Jensovoj laganoj prilagodbi.

Neshvatljivo.

Simic-Dimi-Elez

Sahiti-Vukovic-Krov-Colina

Livaja-Biuk

Mlakar

Ovo je bila jedna od opcija za zaustaviti jedino oružje koje je rijeka imala u nedostatku kvalitetnije sredine, i koristila, izbijanje lopte na ispražnjene bokove i na brisani prostor sa dva  protivnička stopera.

Uče se mladići, uči se Bouk, uči se Sahiti, uči se Čolina uči se Delova, uči se trener,  uigrava se težak sustav, popunjava se roster, previše je tu nepoznanica.Ali sa druge strane je stala totalna poznanica, kvalitetna Rijeka, ali Rijeka koja je došla i odigrala upravo jedino moguće što je mogla i znala odigrati.Baš čudna priprema utakmice.