josip broz tito
Maximilian je napisao/la:
Mene samo boli što ja u osnovnoj i srednjoj školi nisam mogo slova pročitat o tome
ni dan danas nema dovoljno u udžbenicima o tome. sve to ovisi koliko profesor povijesti želi proširiti gradivo u udžbenicima, a ne samo o tome, već i o teroru nad hrvatima u prvoj jugoslaviji. moja prof. iz povijesti npr. je to sve znatno proširila, a hvalila se i da je u vrijeme juge govorila o bleiburgu na predavanjima...sada, koliko joj vjerovat 
Nozh je napisao/la:
Maximilian je napisao/la:
Mene samo boli što ja u osnovnoj i srednjoj školi nisam mogo slova pročitat o tome
hvalila se i da je u vrijeme juge govorila o bleiburgu na predavanjima...sada, koliko joj vjerovat
hm da.....moš mislit kak se hvalila a da to partija nije znala i nabila ju nogom u dupe
Vilenjak je napisao/la:
kolko korpusa i koliko armija,napreduje prema Hrvatskoj,4 dalmatinske brigade,iz slavonije,velika ogromna većina hrvatskih partizana,toliko bolesno i jasno,kaj je nabrajal bilandžić na svim tim mjestima kao glavni zapovjedik i kao politički komesar,oba dvoje glavnih i odgovornih srbi....ama baš u svakoj...u hrvatskim partizanima....to nije slučajno,nego je to politički dekret i jasan znak na čelu sa najgorim zagorcem svih vremena da se hrvatima treba stati na kraj,naravno takav zapovjedni kadar se nastavil u političkom i vojnom životu i u poslije ratnom razdoblju u titovoj srboslaviji,ti si sramota za sve zagorce od stoljeća sedmog
Genijalno!!!!
Uvek se iznenadim sta sve ovde necu procitati....
Verovatno je iz istih razloga u prolece 45. poslao "pola" Beograda, sve klince od 16-17 godina da nepotrebno izginu na sremskom frontu.....
Ja sam protiv svakog nacionalizma,jer je nacionalizam najnizi oblik drustvene svesti - Koca Popovic
Dejan NS je napisao/la:
Vilenjak je napisao/la:
kolko korpusa i koliko armija,napreduje prema Hrvatskoj,4 dalmatinske brigade,iz slavonije,velika ogromna većina hrvatskih partizana,toliko bolesno i jasno,kaj je nabrajal bilandžić na svim tim mjestima kao glavni zapovjedik i kao politički komesar,oba dvoje glavnih i odgovornih srbi....ama baš u svakoj...u hrvatskim partizanima....to nije slučajno,nego je to politički dekret i jasan znak na čelu sa najgorim zagorcem svih vremena da se hrvatima treba stati na kraj,naravno takav zapovjedni kadar se nastavil u političkom i vojnom životu i u poslije ratnom razdoblju u titovoj srboslaviji,ti si sramota za sve zagorce od stoljeća sedmogGenijalno!!!!
Uvek se iznenadim sta sve ovde necu procitati....
Verovatno je iz istih razloga u prolece 45. poslao "pola" Beograda, sve klince od 16-17 godina da nepotrebno izginu na sremskom frontu.....
da svi ostali nisu bili u četnicima,možda bi i imao kog poslat
malo istorije - nikada ne moze biti naodmet nauciti nesto novo:
Naši i Rusi sreli su se 11. oktobra 1944. ujutru na levoj obali Morave kod Smederevske Palanke. Naši: jedinice Prve armijske grupe Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije (NOVJ); Rusi: Četvrti mehanizovani i 68. streljački korpus Crvene armije iz sastava Trećeg ukrajinskog fronta.
Taj susret je u svakom smislu bio loša vest za nemačku Armijsku grupu Felber čije su jedinice time bile podeljene, zbog čega će tokom narednih 11 dana Beogradske operacije velikim delom i uz mnogo žrtava voditi borbu za ponovno spajanje i odbranu Beograda kao ključne tačke u planiranom povlačenju nemačke Grupe armija E – sve u svemu, oko 300.000 ljudi – iz Grčke ka Austriji. U izvesnom smislu vest je bila još lošija za neznatne snage nemačkih saveznika u odbrani Beograda, "bele" Ruse Ruskog zaštitnog korpusa i Srpskog dobrovoljačkog korpusa.
Jedinicama koje su oslobodile Beograd komandovali su Peko Dapčević (Prva armijska grupa NOVJ) i Danilo Lekić (12. udarni korpus NOVJ) odnosno Vladimir Ivanovič Ždanov (4. mehanizovani korpus Crvene armije) i Nikolaj Nikolajevič Škodunovič (68. streljački korpus Crvene armije).
Beogradsku operaciju vojni istoričari dele u tri etape (11–14, 14–18. i 18–22. oktobar 1944) i uglavnom se slažu u oceni da su u prvoj i jednom delu druge jedinice NOVJ-a i Crvene armije slabo sadejstvovale. Jugoslovenski izvori to pripisuju odbijanju Rusa da se pred napad na Beograd načini zajednički plan (vidi okvir) ili, umerenije, da "utvrđivanju detaljnijeg operativno-taktičkog sadejstva sovjetsko komandovanje nije posvetilo dovoljno pažnje, što je imalo štetnih posledica u prvoj etapi operacije".
Do 14. oktobra jedinice NOVJ-a osvojile su dobro utvrđeni Obrenovac i produžile ka Beogradu, do Žarkova i Čukarice. Na desnom krilu, naši i Rusi oslobodili su Topolu i Mladenovac; u noći 13/14. oktobra zauzeli su Avalu, poslednje uporište spoljne odbrane Beograda, i izašli na Banjički vis. Neuspešno je napadano Smederevo, ali je zauzimanje neposrednih prilaza gradu onemogućilo nemačkim snagama iz Požarevca da se uključe u odbranu Beograda.
Druga etapa operacije počinje neposrednim napadom snaga NOVJ-a i Crvene armije tokom popodneva 14. oktobra, onako kako su pristizale jedinice.
Napad je išao u četiri kolone: (1) pravcem Bulevar Revolucije (Kralja Aleksandra) – 27. marta (Kraljice Marije) – Cara Dušana; (2) Banjica – Dedinje – Bulevar oslobođenja (Šumadijska) – Proleterskih brigada (Krunska) – Moše Pijade (Dečanska) – Kalemegdan; (3) Topčider – Vojna bolnica – Maršala Tita (Kralja Milana) – Knez Mihailova – Gornji grad; (4) Banovo brdo – desna obala Save – Železnička stanica – Savsko pristanište.
Prvog dana i tokom noći u žestokim borbama zauzeti su Banjički vis, Dedinje i Topčider; oslobodioci su izašli na Trg Dimitrija Tucovića (Slavija) i "Mostar" ali su zaustavljeni kod utvrđenog bloka zgrada ministarstava u Nemanjinoj ulici i kod Starog dvora; nešto niže zauzete su Sarajevska, Savska i ulica Kneza Miloša. Na desnom krilu zauzet je Veliki Vračar i Železnička stanica Dunav. Nemci su, podržani artiljerijskom vatrom sa Ade Ciganlije i Bežanijske kose, uspešno branili Banovo brdo i Čukaricu.
Pokušaj prodora nemačkih pojačanja iz Požarevca da uđu u Beograd jedva je sprečen; zbog toga su od 15. oktobra, uz povlačenje nekih jedinica iz uličnih borbi u samom Beogradu, vođene teške borbe na liniji Boleč–Vrčin–Zuce–Ripanj.
Do večeri 16. oktobra oslobodioci su stigli do zgrade Narodnog pozorišta i ugla ulica Maršala Tita (Kralja Milana) i Kneza Miloša; 17. oktobra zauzeta je Igumanova palata, sutradan i Narodno pozorište.
Poslednja etapa operacije počinje 18. oktobra, uništavanjem nekoliko hiljada nemačkih vojnika na području oko Avale i Vrčina. U gradu su 19. oktobra zauzete palata Albanija, hotel Moskva, zgrade Uprave grada i Ministarstva saobraćaja i Železnička stanica.
Preostale nemačke jedinice, sabijene na Kalemegdan i usko područje oko Savskog mosta, počinju povlačenje preko Save u noći između 19. i 20. oktobra. Oko dva sata ujutru zauzeti su Gornji i Donji grad Kalemegdana, a oko osam i most. Sat kasnije naši i Rusi uspevaju da načine mostobran na levoj obali Save; posle neuspelog pokušaja protivnapada kod Zemuna i na Bežanijskoj kosi, Nemci se 22. oktobra ujutru povlače prema Rumi.
Podaci o žrtvama obe strane se razlikuju. Na desetogodišnjicu oslobođenja Beograda (1954) objavljeno je da su nemačke snage imale 16.799 mrtvih i 8739 zarobljenih, prema 1595 mrtvih, 3379 ranjenih i 162 nestala borca NOVJ-a. Što se Rusa tiče, tada je važilo da nam "gubici sovjetskih jedinica nisu poznati". Inače pouzdana, Vojna enciklopedija (1958) govori o oko 15.000 mrtvih i 9000 zarobljenih pripadnika nemačke vojske; Prva armijska grupa NOVJ imala je oko 3000 mrtvih i 4000 ranjenih a Četvrti korpus Crvene armije oko 960 mrtvih.
Na Groblju oslobodilaca Beograda sahranjen je 961 borac Crvene armije i 2944 pripadnika Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije, najvećim delom u zajedničkoj grobnici (2092). U drugim izvorima daju se različiti podaci.
Partizanska konjica u Svetogorskoj
Partizanska konjica u Žorža Klemansoa
Partizani na Trgu
Na Trgu 20. oktobra 1944.
Levo Peko Dapčević - komandant 1. proleterskog korpusa NOVJ, desno general Ždanov, komandant 4. gardijskog mehanizovanog korpusa Crvene armije.
Naši i Rusi sreli su se 11. oktobra 1944. ujutru na levoj obali Morave kod Smederevske Palanke. Naši: jedinice Prve armijske grupe Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije (NOVJ); Rusi: Četvrti mehanizovani i 68. streljački korpus Crvene armije iz sastava Trećeg ukrajinskog fronta.
Taj susret je u svakom smislu bio loša vest za nemačku Armijsku grupu Felber čije su jedinice time bile podeljene, zbog čega će tokom narednih 11 dana Beogradske operacije velikim delom i uz mnogo žrtava voditi borbu za ponovno spajanje i odbranu Beograda kao ključne tačke u planiranom povlačenju nemačke Grupe armija E – sve u svemu, oko 300.000 ljudi – iz Grčke ka Austriji. U izvesnom smislu vest je bila još lošija za neznatne snage nemačkih saveznika u odbrani Beograda, "bele" Ruse Ruskog zaštitnog korpusa i Srpskog dobrovoljačkog korpusa.
Jedinicama koje su oslobodile Beograd komandovali su Peko Dapčević (Prva armijska grupa NOVJ) i Danilo Lekić (12. udarni korpus NOVJ) odnosno Vladimir Ivanovič Ždanov (4. mehanizovani korpus Crvene armije) i Nikolaj Nikolajevič Škodunovič (68. streljački korpus Crvene armije).
Beogradsku operaciju vojni istoričari dele u tri etape (11–14, 14–18. i 18–22. oktobar 1944) i uglavnom se slažu u oceni da su u prvoj i jednom delu druge jedinice NOVJ-a i Crvene armije slabo sadejstvovale. Jugoslovenski izvori to pripisuju odbijanju Rusa da se pred napad na Beograd načini zajednički plan (vidi okvir) ili, umerenije, da "utvrđivanju detaljnijeg operativno-taktičkog sadejstva sovjetsko komandovanje nije posvetilo dovoljno pažnje, što je imalo štetnih posledica u prvoj etapi operacije".
Do 14. oktobra jedinice NOVJ-a osvojile su dobro utvrđeni Obrenovac i produžile ka Beogradu, do Žarkova i Čukarice. Na desnom krilu, naši i Rusi oslobodili su Topolu i Mladenovac; u noći 13/14. oktobra zauzeli su Avalu, poslednje uporište spoljne odbrane Beograda, i izašli na Banjički vis. Neuspešno je napadano Smederevo, ali je zauzimanje neposrednih prilaza gradu onemogućilo nemačkim snagama iz Požarevca da se uključe u odbranu Beograda.
Druga etapa operacije počinje neposrednim napadom snaga NOVJ-a i Crvene armije tokom popodneva 14. oktobra, onako kako su pristizale jedinice.
Napad je išao u četiri kolone: (1) pravcem Bulevar Revolucije (Kralja Aleksandra) – 27. marta (Kraljice Marije) – Cara Dušana; (2) Banjica – Dedinje – Bulevar oslobođenja (Šumadijska) – Proleterskih brigada (Krunska) – Moše Pijade (Dečanska) – Kalemegdan; (3) Topčider – Vojna bolnica – Maršala Tita (Kralja Milana) – Knez Mihailova – Gornji grad; (4) Banovo brdo – desna obala Save – Železnička stanica – Savsko pristanište.
Prvog dana i tokom noći u žestokim borbama zauzeti su Banjički vis, Dedinje i Topčider; oslobodioci su izašli na Trg Dimitrija Tucovića (Slavija) i "Mostar" ali su zaustavljeni kod utvrđenog bloka zgrada ministarstava u Nemanjinoj ulici i kod Starog dvora; nešto niže zauzete su Sarajevska, Savska i ulica Kneza Miloša. Na desnom krilu zauzet je Veliki Vračar i Železnička stanica Dunav. Nemci su, podržani artiljerijskom vatrom sa Ade Ciganlije i Bežanijske kose, uspešno branili Banovo brdo i Čukaricu.
Pokušaj prodora nemačkih pojačanja iz Požarevca da uđu u Beograd jedva je sprečen; zbog toga su od 15. oktobra, uz povlačenje nekih jedinica iz uličnih borbi u samom Beogradu, vođene teške borbe na liniji Boleč–Vrčin–Zuce–Ripanj.
Do večeri 16. oktobra oslobodioci su stigli do zgrade Narodnog pozorišta i ugla ulica Maršala Tita (Kralja Milana) i Kneza Miloša; 17. oktobra zauzeta je Igumanova palata, sutradan i Narodno pozorište.
Poslednja etapa operacije počinje 18. oktobra, uništavanjem nekoliko hiljada nemačkih vojnika na području oko Avale i Vrčina. U gradu su 19. oktobra zauzete palata Albanija, hotel Moskva, zgrade Uprave grada i Ministarstva saobraćaja i Železnička stanica.
Preostale nemačke jedinice, sabijene na Kalemegdan i usko područje oko Savskog mosta, počinju povlačenje preko Save u noći između 19. i 20. oktobra. Oko dva sata ujutru zauzeti su Gornji i Donji grad Kalemegdana, a oko osam i most. Sat kasnije naši i Rusi uspevaju da načine mostobran na levoj obali Save; posle neuspelog pokušaja protivnapada kod Zemuna i na Bežanijskoj kosi, Nemci se 22. oktobra ujutru povlače prema Rumi.
Podaci o žrtvama obe strane se razlikuju. Na desetogodišnjicu oslobođenja Beograda (1954) objavljeno je da su nemačke snage imale 16.799 mrtvih i 8739 zarobljenih, prema 1595 mrtvih, 3379 ranjenih i 162 nestala borca NOVJ-a. Što se Rusa tiče, tada je važilo da nam "gubici sovjetskih jedinica nisu poznati". Inače pouzdana, Vojna enciklopedija (1958) govori o oko 15.000 mrtvih i 9000 zarobljenih pripadnika nemačke vojske; Prva armijska grupa NOVJ imala je oko 3000 mrtvih i 4000 ranjenih a Četvrti korpus Crvene armije oko 960 mrtvih.
Na Groblju oslobodilaca Beograda sahranjen je 961 borac Crvene armije i 2944 pripadnika Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije, najvećim delom u zajedničkoj grobnici (2092). U drugim izvorima daju se različiti podaci.
Partizanska konjica u Svetogorskoj
Partizanska konjica u Žorža Klemansoa
Partizani na Trgu
Na Trgu 20. oktobra 1944.
Levo Peko Dapčević - komandant 1. proleterskog korpusa NOVJ, desno general Ždanov, komandant 4. gardijskog mehanizovanog korpusa Crvene armije.
Nogomet
Igrač utakmice - Sead Kolašinac: Beskompromisni borac dobivao bitke s Kanađanima
Nogomet
Erik Riđan i Slaven Belupo potpisali sporazumni raskid ugovora
Nogomet
Porasle cijene sezonskih ulaznica u Hajduku, navijači nezadovoljni
Nogomet
Svakog dana pokaži znanje o Svjetskom prvenstvu na Sportnet Builderu i osvoji 1.000 eura!
|
Posledice borbi na Terazijama
 Susret gradjana sa crvenoarmejcima  Partizanska konjica u Svetogorskoj Partizanska konjica u Žorža Klemansoa Partizani na Trgu Na Trgu 20. oktobra 1944. Levo Peko Dapčević - komandant 1. proleterskog korpusa NOVJ, desno general Ždanov, komandant 4. gardijskog mehanizovanog korpusa Crvene armije. Narodni heroj Savo Mašković, govori u oslobođenom Beogradu 20.oktobra 1944.  Sahrana poginulih vojnika Crvene armije  Sahrana na Trgu  Grobovi vojnika Crvene armije i NOVJ u Nemanjinoj  Spomenici poginulim vojnicima  Sahrana narodnih heroja Blaža Popivode i Dušana Milutinovića - političkog komesara i komandanta 1. bataljona 1. proleterske brigade, koji su poginuli u borbama na Slaviji  |
jos malo fotografija...sahranjeni borci i zapovednici - sovjetski i jugoslovenski borci.
- Najnovije
- Najčitanije
Kanada - BiH 1:1: Ulazak Larina vratio domaćina u utakmicu, Bosna i Hercegovina ipak nije izdržala
3 sata•Nogomet
Igrač utakmice - Sead Kolašinac: Beskompromisni borac dobivao bitke s Kanađanima
3 sata•Nogomet
KRONOLOGIJA: Kanada - Bosna i Hercegovina 1:1 (SP 2026.)
6 sati•Nogomet
Inter u svijetu transfera, fokus na Frattesija i Pavarda
4 sata•Nogomet
FIFA donijela još jedno novo pravilo za Svjetsko prvenstvo
5 sati•Nogomet
Istra potpisala ugovor s najboljim igračem SuperSport Prve NL
6 sati•Nogomet
Pogledajte sastav Bosne i Hercegovine uoči utakmice protiv Kanade
7 sati•Nogomet
Svakog dana pokaži znanje o Svjetskom prvenstvu na Sportnet Builderu i osvoji 1.000 eura!
1 dan•Nogomet
Pogledajte sastav Bosne i Hercegovine uoči utakmice protiv Kanade
7 sati•Nogomet
KRONOLOGIJA: Kanada - Bosna i Hercegovina 1:1 (SP 2026.)
6 sati•Nogomet
KRONOLOGIJA: Južna Koreja - Češka 2:1 (SP 2026.)
22 sata•Nogomet
Kanada - Bosna i Hercegovina: Kreće i drugi domaćin, ali Barbarezovi izabranici imaju samo jedan cilj
10 sati•Nogomet
Velika čistka u Realu otvara vrata Manchester Unitedu: Mourinho prekrižio dva veznjaka
15 sati•Nogomet
SAD - Paragvaj: Treći domaćin započinje svoj put na SP-u, Amerikanci protiv nezgodnih Los Guaraniesa
8 sati•Nogomet
Kanada - BiH 1:1: Ulazak Larina vratio domaćina u utakmicu, Bosna i Hercegovina ipak nije izdržala
3 sata•Nogomet